13 maart 2026
Jaaaa, we gaan lekker op pad. We hebben iets te vieren en dat willen we in de bergen doen. Daar waar het allemaal 25jaar begon. Toen in Frankrijk maar omdat ik nog steeds niet ski gaan we naar Oostenrijk. Mart kan skiën als hij wil en ik kan met de hond gaan lopen. Daar is Nauders op uitgezocht.
We gaan na het opstaan rijden. We hebben geen haast want we gaan sowieso nog een avond ergens slapen. De route tot Ulm gaat zeer voortvarend. Geen stau en geen baustelles. Ook koffie en een bratwurst pauze worden zonder moeite weer ingehaald maar ja bij Ulm dus opeens wel file. Net toen we bedacht hadden dat we bij Fussen zouden stoppen. Dat is nog even een stukje rijden.
Om 17:00 komen we bij hotel Bergruhe aan. Van buiten lonkt het niet echt maar we hebben geen zin meer om verder te rijden, laat staan iets anders te zoeken. Bij de receptie horen we dat er net 3 kamers geboekt zijn. Ze heeft er nog maar een over. Of het nu tactiek is van fee receptioniste is of niet, wij trappen erin.
Compleet in tegenstelling tot onze indruk hebben we een prachtige kamer. We dumpen de koffer. Ik wil even met de hond lopen terwijl mart naar een super wil. Leche denk dat anders over. Zij wil ons bij elkaar hebben dus uiteindelijk gaan we samen.
Om 18:30 zijn we terug. We geven Let te eten en gaan zelf even naar het zwembad. Prachtig zwembad maar na een paar baantjes houden we het voor gezien. Willen nog even proosten op de vakantie voordat we in het restaurant worden verwacht waar we een prima schnitzel eten. Snel nog even een rondje met Let en dan lekker naar bed.
14 Maart
We hebben nog 2.5 uur rijden tot Nauders en omdat je natuurlijk niet voor een bepaalde tijd kunt inchecken, hebben we ook vanochtend geen haast.
Mart doet het eerste rondje waarna we even gaan zwemmen en bij het ontbijt aanschuiven.
We besluiten na het uitchecken eerst nog even een stuk te gaan lopen met de hond en dat wordt het Weissensee zo ongeveer voor de deur.
Rond 11 zitten we in de auto. Prima rit maar duurde uiteindelijk langer als we dachten en komen om 13:00 aan bij het hotel. Zoals verwacht kunnen we pas om 15:00 inchecken maar de receptioniste zegt dat als we over een uur terug komen ze ons wel de kamer kan geven.
We gaan even iets drinken en lopen een beetje doelloos rond. Om 14:00 zijn we toevallig weer bij het hotel. We dumpen alles in de kamer en brengen daarna de auto naar de parkeerplaats. Die is op 800m en meteen nog een lekkere wandeling voor de Leche tussen het winkelen door. We lopen nog even naar de super en het kleine beetje sneeuw wat er nog in het dal ligt aan het einde van de piste. Het is verder groen in het dal. Het is 8 graden.
Bij terugkomst gaan we meteen even het zwembad en de sauna in. Leche nog snel een plasje bij terugkomst, zij eten en wij een spelletje voordat wij ook gaan eten. Super lekker gegeten.
15 Maart
De voorspellingen zijn niet te vertrouwen. Het veranderd om de 5 min. Na het eerste rondje gaan we toch maar even zwemmen. Heerlijk. Er is niemand.
Daarna snel ontbijt waarna we lopen richting de Bergkastel baan. Het is erg bewolkt boven een volgens de temperatuur meter die beneden hangt ook erg koud. We besluiten de bus richting Reschen, Italië te nemen.
Naar Reschen >>
Pakken de bus naar Nauders dal station en lopen vanaf daar toch nog even naar het dorp terug ipv de skibus te pakken. Geen zin om op de bus te wachten. Zijn wel klaar met lopen als we onze kamer binnenlopen. Ploffen even op het balkon neer, gaan daarna nog even naar het dampfbad en hangen dan heerlijk even op bed bij te komen van de dag voordat we gaan eten.
16 maart
Het is feest… 25 jarig jubileum. De tijd vliegt maar gelukkig is de liefde alleen maar sterker geworden.
Na het eerste rondje gaan we toch even lekker zwemmen nadat ik eerst bedacht had dat we dat niet zouden gaan doen. Toch wel weer erg lekker dus helemaal goed besluit. Daarna ontbijten we en na even heerlijk in het zonnetje gezeten te hebben op ons balkon maken we ons klaar voor de wandeling die chat gpt ons gisteren aanbeveelde nl richting Schwarzersee. Het eerste stuk kennen we al en gaat richting de gondel. Daarna steken we de straat over en begint het meteen redelijk steil omhoog maar dat valt helaas tegen. Maar de beloning is groot als we na 6km omhoog ploegen bij de See uitkomen. Niet erg Schwarz op dit moment omdat hij met sneeuw bedekt is maar niet minder indrukwekkend.
We lassen een uitgebreide pauze in en genieten van de cake die ik had meegenomen voor het geval we niks tegen zouden komen (en maar goed ook dus want dat hebben we niet gedaan). Na wat geklooi met de zelf ontspanner, er is hier niemand, maken we ons op voor de terug weg. Die moet een stuk eenvoudiger zijn aangezien die alleen maar bergafwaarts kan gaan.
Halverwege nemen we een alternatieve route omdat er een gasthof zou moeten zijn. We betwijfelen of die nu open is omdat de ski liften aan de mutzkopf kant all een tijd dicht zijn. We hebben geluk, gasthof Riatsch is open. De kaart is niet heel erg uitgebreid maar we gokken op de spatzle met schinken die zich goed laten smaken. Het lijkt wel macaroni met ham maar dan beter.
Na deze calorie inname zijn we klaar voor het laatste stuk wat toch voor een groot gedeelte weer gaat over de weg die we op de heen weg omhoog hebben gelopen. Vinden we nu naar beneden toch een stuk makkelijker.
Eenmaal bij het hotel ploffen we nog even neer op het balkon voor de laatste zonnestralen. Als ook die weg zijn, lopen we even naar de auto voor mart zijn ski schoenen. Hij gaat morgen skiën en we willen de ski’s meteen even regelen zodat hij morgen meteen weg kan. Zo gezegd, zo gedaan. Schoenen en helm gehaald en ski’s voor de deur gehuurd. Daarna nog snel even het stoombad in, borrel op ons geluk en het avondeten. Het was een prachtige dag.
17 maart
Let maakt ons wakker.. Die wil naar buiten… Wij willen eigenlijk nog even slapen. Hebben we alletwee slecht gedaan maar ja… Duty calls en eigenlijk ook maar beter want we willen er bijtijds uit zodat Mart vol van zijn dag skiën kan genieten maar het is zo vroeg dat ik toch nog even een duik kan nemen voordat we naar het ontbijt gaan.
Daarna breng ik Mart naar de skibus met Let en gaan wij met z’n tweeën terug naar de kamer. Het is net iets voor 9 maar missen de baas meteen ook al gunnen wij hem en heerlijke dag skiën. Dus eerder als gepland lopen wij richting de lift.
Eenmaal daar moet Let een muilkorf om die ze enigszins toelaat maar daarna toch denkt wat moet dat rare ding op mijn neus? De gondel springt ze makkelijk in maar daarna zit ze mij alleen maar zielig aan te kijken met een blik van ‘wat heb ik gedaan dat dat ding op mijn neus zit?’.
De rit met de gondel gaat snel en Let stapt zonder problemen zelf uit de lift. Ik bevrijd haar niet veel later van de muilkorf waarna ze heerlijk kwispelend verder loopt.
Niet heel veel later zien we Mart onze richting opkomen en drinken we wat op een heerlijk bankje in een opkomend zonnetje. Dit is genieten.
Mart gaat verder en ondanks alle goede adviezen van AI over wandelingen worden deze ter plekke ontraden. Ik had iets gelezen over de wandeling naar Plamort en als mijn buurman op het bankje mij vertelt dat die heel goed te doen is, aarzel ik niet veel langer en gaan we dat doen.
Het begin loopt berg afwaarts richting de Stieralm, dan een stuk naar boven en dan heerlijk door het bos naar beneden. Ik zie de hele tijd geen andere mensen maar de wandeling staat goed aangegeven dus maak me geen zorgen. Heel toevallig kom ik dan 2 mensen tegen met, volgens mij, de enige andere hond op de piste. Let is uitzinnig en laat zich deze kans dan ook niet ontnemen om even te spelen.
Grappig dat zij op sneeuwschoenen lopen en ik gewoon mijn timberlands aan heb. Heel goed te doen dus ik ben ok.
Als Let eerst nog een keer naar de hond is terug gerend, gaan we verder. We steken de grens over met Italië, zien nog een bunker trail uit de eerste wereldoorlog en komen dan niet heel veel later met nog weer wat geklim bij het uitzicht van Plamort over de Rechensee. Mooi. Staat geen bankje dus meer dan een foto maken en weer terug lopen doe ik niet.
Merk op de terug weg dat Let moe is. Als ik stop om een foto te maken, gaat ze meteen liggen. Blijf even staan en geef haar wat banaan. De stukken naar beneden vindt ze prima maar zodra ze naar boven moet lopen, zie ik haar met zware poten verder lopen. Arm beest.
Ik heb met Mart bij de Stier Alm afgesproken. Machtig een lekker plekje uit de wind en we eten en drinken hier wat. Mart doet daarna nog een paar pistes en ik twijfel of ik een km naar boven ga lopen en de gondel ga pakken of de rodelbaan van 6km naar beneden ga lopen. Uiteindelijk beslis ik voor het laatste maar Let meekrijgen van de Alm is nog niet eenvoudig. Ze weet niet dat Mart al weg is en wil duidelijk op hem wachten. Uiteindelijk lukt het dan toch haar te overtuigen dat Mart daar niet is. Ze vindt de wandeling naar beneden maar wat leuk en geniet van de lekkere sneeuw. Ik ook!!
Halverwege de route belt Mart dat hij het voor gezien houdt en beneden op ons wacht. Ik vrees dat hij langer moet wachten als ik dacht want de sneeuw wordt opeens echt dikke pap en wij glippen en glijden continu maar Let heeft een nieuwe versnelling gevonden en met moeite houd ik haar bij. Volgens mij weet ze dat we er bijna zijn. Als ze Mart ziet, is het een groot feest.
We pakken de bus en zijn binnen 10 minuten bij de ski verhuur terug. Leveren snel de ski’s in en steken de straat over naar ons hotel waar ik meteen even vraag of ze een parkeerplek bij het hotel hebben voor vanavond zodat we morgen niet eerst de auto moeten ophalen. Gelukkig heeft ze deze.
Mart wil nog wat kopen dus hij haalt de auto, gaat naar de supermarkt en als hij terug is, besluit ik toch nog even naar het stoombad te gaan. Dan laatste borrel en diner.
18 maart
Om iets voor half 7 gaat de wekker. Mart loopt met Let en neemt meteen de koffer trolley met Let erop mee naar boven. Ze vindt ook alles best. Koffers en alle shit erop, de auto in, ontbijten, Let ophalen en daar gaan we dan.
In een record tijd van 10uur en 15 minuten met 2 stops en totaal geen idioterie qua snelheden staan we voor een versierde huisdeur. Let even laten rennen en meteen even op Mart gestemd voor de gemeenteraad.
Heerlijke paar dagen weg. Zo mogen ze vaker.