26 juni 2026
Ik mag dus voor mijn werk af en toe op reis. Zo ook nu weer naar Argentinië. Wij hebben zelf al veel rondgereisd in Argentinië maar dit land verveelt nooit. Toen ik deze reis boekte was het de bedoeling dat ik in het weekend met een kennis naar Puerto Madryn zou gaan. Peninsula Valdez was nog de enige own die nog echt op mijn wishlist stond. Helaas meldde zijn zich 2 weken voor vertrek af. Ik had alleen kunnen gaan naar zag dat eigenlijk niet zo zitten en de doorslag om niet te gaan werd bekrachtigd door de annulering van mijn vlucht naar het noorden. Die werd verplaatst naar een ander tijdstip op een andere luchthaven. Dat is niet de eerste keer dat mij dat gebeurt met aerolineas argentinas waardoor ik het risico om niet op tijd terug te zijn te groot vond. Een weekend Buenos Aires dus. Een prachtige stad waar je je niet hoeft te vervelen maar waar wij al zo veel hebben rondgelopen dat ik het even niet weet.
De eerste week ben ik er voor werk en dat gebeurt dus ook gewoon. Op vrijdag beslis ik dat ik een mate workshop mee ga doen. Ik wil toch eens begrijpen wat die Argentijnen hiermee hebben. Ik vind dat gesjouw met je thermoskan vaak zo overdreven. En voor zondag, omdat de weersvoorspelling slecht is, ga ik bij iemand thuis leren empanadas maken en alfajores maar die laatsten komen ook bij de mate workshop aan bod. Ik ben tevreden met mijn keuzes.
Op vrijdag avond ga ik met een kennis eerst uit eten. We komen bij een zeer hippe tent terecht die zij had gereserveerd maar waar de muziek zo hard staat dat we elkaar niet kunnen verstaan. We besluiten iets anders op te zoeken en komen uit bij, hoe kan het ook anders, een vlees schuur. Het kleinste stukje vlees is 250gr. En toch ga ik ervoor want heb er trek in. Het was heerlijk maar helaas echt veel te groot mede door het voorgerecht dat ik moest delen. Gezellige avond gehad en heerlijk gegeten.
27 juni
Na het sporten en ontbijt loop ik richting mijn mate workshop. Het is ongeveer een uur lopen. Het is fris maar het zonnetje schijnt en de route gaat ook langs de casa Rosada. Dat regeringsgebouw is voor mij Buenos Aires dus vind het heerlijk om daar even langs te lopen.
Ik kom 15min te vroeg aan bij mijn workshop en word gewoon weggestuurd.
Wat is dit nou? Stond in de boeking dat je 10 minuten voor tijd aanwezig moest zijn. Om 12 uur beginnen we zegt hij. Niet eerder. Ik dwaal nog even iets rond en kom in een super de luxe warenhuis uit. Maak wat foto’s en loop weer terug.
Er staan nu ook 2 vrouwen van middelbare leeftijd die uit Chili komen, te wachten. Na 2 minuten worden we binnen gelaten.
Vond dat wegsturen vreemd en de jongen die de workshop geeft ook maar leer veel, scheelt dat hij heel duidelijk praat en de Chileense vrouwen zijn heel aardig.
Wat wetenswaardigheden over mate:
* de kop (van oudsher de bovenkant van een kalebas) vul je tot 3/4 met mate en dat is genoeg voor 1l water op 75 graden (grappig genoeg zie je dus alleen in Argentinië waterkokers die je kunt instellen op temperatuur) dat water schenk je er steeds langzaam bij. Na elke 2 slokken ongeveer.
* mate komt van de yerba mate boom due alleen in zuid Brazilië en de grens met Argentinië groeit
* de eerste oogst van een boom is na 5 jaar en gaat door tot ongeveer 80
* mate wordt gemaakt van de bladeren en de stelen.
* het productieproces is oogst, hitte, bewaren, snijden
* De smaak wordt bepaald door takjes, groter gesneden bladeren, kleiner gesneden bladeren en poeder. Hoe meer poeder hoe bitterder de snack can mate
* verankerd in de Argentijnse cultuur en veel minder in de rest van zuid amerika
* als de bombilla eenmaal geplaatst is, kom je er niet meer aan
* het drinken van maté begint al op jonge leeftijd. Eerst uit een zakje met als onze thee en dan de laatste paar slokken zodat de smaak wat minder is
* een sessie mate, de liter uit de thermos, staat in cafeïne gelijk aan 2 espresso. Maar een liter mate drink je gedurende een uur
* het is een sociaal iets. Je deelt je mate eigenlijk altijd met kennissen en kennissen van kennissen en daarbij mag je de bombilla (rietje) niet afvegen. Dat is echt not done. Het is vrij normal on 1 mate met zo’n 20 man te delen.
Nou ik dus niet en daarom krijgen wij allemaal onze eigen kop met bombilla. We beginnen met het proeven van de meest commerciële. Ik ben dit out in het noorden geproefd en weet nog dat ik het veel te bitter vind. Ik vond het nu in eerste instantie een beetje naar drop smaken maar zeker niet mijn ding.
Er wordt verder uitgelegd waarna we een zachtere vorm te proeven krijgen, lees meer takken en groter gesneden bladeren.
Smaakt voor mij niet anders en weet nu zeker dat ik deze smaak niet ga ontwikkelen tot iets lekkers.
Een video volgt waarna we wat medialunas krijgen. De Argentijnse croissant die vaak wel gesuikerd is om de bittere smaak van de mate te compenseren.
We kijken een hele korte video over het productieproces en mogen daarna onze eigen maté maken met een keuze uit veel verschillende zakken. Ik besluit om er een te nemen met sinaasappel en gember waarbij ik ook nog wat toevoegingen doe, stukjes gedroogde sinaasappel en roze peper. Misschien kan ik het dan toch drinken. Helaas, niet dus. Blijft voor mij hetzelfde. We mogen nog wat alfajores maken – koekje, dulce de Leche, koekje erop en wat dichtknijpen en in de kokos rollen – heel zoet en verrassend lekker maar nog steeds krijg ik die thee niet weg. Sta versteld dat kinderen op school dus elke dag beginnen met een maté (van een zakje) en een alfajor. Zo veel suiker lijkt me toch een ding naar wie ben ik om hier iets over te zeggen.
We krijgen nog een maté van een zakje te drinken (ook dit is niet lekker), krijgen een cadeautje en daarmee is de sessie afgelopen. Vond het leuk maar mijn buik vind de thee met alle zoetigheid erbij helemaal niks. Ik zeg gedag en vervolg mijn weg.
Kennis van gisteravond had me nog en paar dingen aanbevolen die me op dat moment niks zeiden maar als ik er langs loop herken ik eigenlijk alles en herinner ik me ook dat we er gelopen hebben: palacio paz, Calle Arroyo, tuin van het Hyatt, nog een tuin en dan de grootste bibliotheek, lees boekenwinkel van Argentine of misschien zelfs wel zuid amerika.
Zit nog steeds met die bocht in mijn buik en besluit na de boekenwinkel maar eerst even iets fatsoenlijks te eten. Het is al 15:00.
Het is nog ruim een uur terug lopen naar het hotel. Omdat het nog steeds lekker weer is, ook al merk je daar weinig van in de stad met de hoge gebouwen, besluit ik te gaan lopen. Eenmaal bij Puerto Madero loop je lekker in het zonnetje en is het er gezellig druk. Even her tempo wat naar beneden. Eenmaal bij het hotel, het is 17:30, ga ik eerst tegenover het hotel wat sushi halen voor vanavond. Kan lk lekker douchen, joggingbroek aan en lekker cocoonen.
28 juni
Ik had een workshop geboekt om empanadas te leren maken maar helaas had ze die gister middag all geannuleerd. Ik kon wel om 17:00 nog meedoen maar met de hele vroege vlucht die ik maandag heb, leek me dat geen goed idee. De weersverwachting is dat het gaat regenen dus even kijken wat we vandaag gaan doen.
Neem rustig de tijd om even te sporten en daarna te ontbijten. Ga even naar de kamer terug om de moed te verzamelen om met de kou naar buiten te gaan. Tot mijn verbazing begint er een waterig zonnetje door te breken als ik naar buiten ga. Ik heb besloten naar de markt in San Telmo te gaan. Dat moet en hele happening zijn op zondag en ligt ook nog op loopafstand van het hotel.
In 20min ben ik in San Telmo. Er is niet alleen de overdekte markt maar de hele straat staat vol met kraampjes. Het is nu droog dus die ga ik eerst af met een stop bij het smalste huisje, 2,3m, en Malfida (bekend stripfiguur die de politiek op de hak neemt) die met haar vriendjes op een bankje zit. Ze zijn nu met de Argentijnse kleuren versierd ivm het WK en er staat een enorme rij om met ze op de foto te gaan. Maak even snel een foto bij de wisseling en loop can mart de overdekte markt. Daar drink ik even wat voordat ik me naar de kelder begeef waar het enorm druk is met mensen die iets willen eten. Ziet er ook allemaal goed uit niet ik zeggen.
Loop dan nog even via wat dulce de leche tenten naar plaza Dorrego. Pik 2 minuutjes tango mee, loop nog door een Instagram waardig straatje en begeef me fan langzaam maar zeker naar het hotel waar ik heerlijk op het dak nog even in en waterig zonnetje ga zitten totdat het daar te fris wordt. Neem dan nog even een duik, pak alles in een eet nog even iets.
Buenos Aires is echt een heerlijke stad maar dat wist ik al. Is nu alleen nog een keer bevestigd.